جنوا و پيزا كه براى انجام اين مقصود با او پيمان بسته بودند ، اعتماد كرده بود ؛ ولى هنگامى كه السيد اراضى قشتاله را مورد حمله قرار داد اين برنامه با شكست مواجه گرديد . السيد در سال 1094 م بر بلنسيه دست يافت و هنوز اندك‌زمانى نگذشته بود كه مرابطون براى نجات آن بيامدند و گرداگردش را محاصره كردند . دستهء ديگر از لشكر مرابطون به حوالى طليطله رفت و در آنجا دست به آشوب و كشتار زد و قشتاليان منهزم شدند . لشكر سوم مرابطون روانهء قونقه گرديد و سپاه آلفونسو را به فرماندهى البارهانس درهم شكست . در خلال اين وقايعى كه قواى مرابطون بر قواى آلفونسوى ششم پيروزى مىيافت ، السيد در محاصرهء بلنسيه درگذشت و زنش خيمنا به آلفونسو پناهنده گرديد . آلفونسو به بلنسيه رفت و در مارس 1102 م وارد آنجا گرديد . مرابطون به سبب موقعيت خاصى كه داشتند به معارضهء او برنخاستند ؛ ولى او خود چون عظمت سپاه مرابطون را ديد ، از عاقبت‌كار بيمناك شد و با خيمنا و ديگر قواى مسيحى از بلنسيه بيرون رفت . مرابطون در ماه مه سال 1102 م / 495 ه به شهر داخل شدند . و ما همهء اين وقايع را به تفصيل در اخبار مملكت بلنسيه بيان كرديم . آلفونسو به شنترين از اعمال ولايت غربى لشكر برد و در سال 1093 م / 486 ه بر آن غلبه يافت . ظاهرا اين اقدام در خلال نبرد مرابطون در مملكت بطليوس بوده است و شنترين از اعمال آن به‌شمار مىآمد و مىدانيم كه بطليوس در ماه صفر سال 487 ه / مارس 1094 م به دست مرابطون افتاد . آخرين نبردى كه آلفونسو بر ضد مسلمانان به راه انداخت نبرد اقليش بود . امير المسلمين يوسف بن تاشفين در اين هنگام درگذشته بود ( سال 500 ه ) و پسرش على به جاى او نشسته بود . على بن يوسف بن تاشفين پس از آنكه به امارت نشست در اوايل سال 1108 ه / 501 م آهنگ از سرگرفتن جهاد با مسيحيان نمود و سردارى سپاه را به برادر بزرگش ابو طاهر تميم سپرد . امير تميم با لشكرى گران در حركت آمد و اراضى قشتاله را زير پى سپرد ، ولى دژ استوار اقليش راه پيشرفتش را سد كرد . ابو طاهر تميم دژ را محاصره نمود . آلفونسو لشكر به دفاع فرستاد ، زيرا ديگر پير و سالخورده شده بود و ياراى آنكه فرماندهى لشكر را به عهده گيرد ، نداشت . پس فرزند خود سانچو را همراه لشكر كرد تا روح حماسى را در سپاهيان برانگيزد . سانچو كودكى يازده ساله بود و مادرش زائده زن يا كنيز سوگلى مسيحى شدهء آلفونسو بود . ميان